Ο εγκατελειμμένος ναός των Αγίων Αποστόλων, για τον οποίο υπάρχει
πρόγραμμα να ανακαινισθεί και να γίνει Κέντρο Βυζαντινών Σπουδών.
Gerace (Ιέραξ), 23 Μαρτίου 1480.
Σ' αυτή τη γωνιά της Καλαβρίας, στην Ν. Ιταλία, στη μητρόπολη του Βαρλαάμ, τελείται για πρώτη φορά λατινική "θεία" λειτουργία από εκπρόσωπο του Πάπα και έτσι καταρρίπτεται και το τελευταίο οχυρό αντίστασης στον πλήρη εκλατινισμό της περιοχής. Ποιος ήταν όμως αυτός ο εκπρόσωπος του Πάπα; Το όνομά του Αθανάσιος Χαλκεόπουλος. Η καταγωγή του από την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, στο Άγιον Όρος. Αυτός λοιπόν ο Έλληνας Αγιορείτης μοναχός, αφού εγκατέλειψε την πατρίδα του και την παράδοση των πατέρων του, ήλθε στη Ρώμη, έγινε λατίνος κληρικός και καρδινάλιος και στη συνέχεια στάλθηκε από τον Πάπα, για να τελέσει αυτός την πρώτη λατινική λειτουργία στον Ιέρακα. Από τότε και για πέντε περίπου αιώνες ορθόδοξη λειτουργία δεν ακούστηκε σ' ολόκληρη την Καλαβρία.
Gerace (Ιέραξ), 2 Μαΐου 1993.
Πλησιάζαμε ήδη στην αρχαία πόλη του Ιέρακος. Φαινόταν σαν "οχυρό", καθώς ανεβαίναμε. Ο Jacomo Oliva μας περίμενε, όπως είχαμε συνεννοηθεί, για τη θεία Λειτουργία. Μα αυτός ο ίδιος δεν ήταν παρά ο υπεύθυνος της πολιτιστικής κινήσεως στην πόλη του. Ο κόσμος; Τι θα έλεγε ο κόσμος; Πως θα δεχόταν μια χούφτα ορθοδόξους και μάλιστα με οδηγό ένα αγιορείτη μοναχό; Μα θα υπήρχε κόσμος;
Έλληνες φοιτητές, προσκυνητές και
κάτοικοι του παρακείμενου χωριού
Binongi κατά την ακολουθία
της Αναστάσεως. |
Όπως και να 'χει το πράγμα, το να λειτουργείς μετά από πέντε αιώνες μια ταπεινή βασιλική του ενδεκάτου αιώνος στο πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο της Καλαβρίας, σαν σκέψη, σαν λογισμός και μόνο, δεν μπορεί να σε κρατήσει μακριά από το ίδιο το γεγονός. Γεγονός λοιπόν που μπορεί να ανατρέψει το δράμα της ιστορίας. Και η ιστορία ανετράπη. Γιατί ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (San Jovanello όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι) δέχτηκε στα σπλάχνα του, εκτός από εμάς τους απορημένους και διστακτικούς, ένα σωρό "Ιταλούς" συγκατοίκους του, που στον ώμο κουβαλούν το σταυρό της δογματικής διαίρεσης και στο χέρι κρατούν αγνό κερί της ορθόδοξης καρδιάς τους. Ανάμεσά τους και ο ορθόδοξος Καλαβρός καθηγητής Πανεπιστημίου στη Ρώμη Giorgio Βarone, που μετά από δύο χρόνια έμελλε να καρεί μοναχός και να χειροτονηθεί ιερεύς στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου στο Άγιον Όρος. Από εκεί θα έλθει αμέσως πίσω στην Καλαβρία, για να διακονήσει την περιοχή και ως ορθόδοξος κληρικός. Σήμερα λοιπόν η Μονή Βατοπαιδίου στηρίζει και τροφοδοτεί πνευματικά το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου και δι' αυτού ολόκληρη την Καλαβρία, πέντε αιώνες μετά από την αποστασία του Βατοπαιδινού Χαλκεόπουλου.
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεριστή, 24 Φεβρουαρίου 1994
Η είσοδος σήμερα της μονής του
Αγ. Ιωάννου του Θεριστή. |
Ερείπια. Ερείπια όμως με το οξυγόνο της ζωής. Στήνεται πάλι η Αγία Τράπεζα. Εικόνες. Καμπάνα. Ανάβει το καντήλι του Αγίου μετά από εξακόσια χρόνια. Ο τόπος αγιάζεται ξανά στη μνήμη του Οσίου του. Ο λαός τρέχει πάλι στο μοναστήρι, τα γερόντια κι οι γριές στήνουν τις ρυτίδες τους μπροστά στα εικονίσματα. Ανάβουν κερί, καταθέτουν τον οβολό τους. Σταυροκοπιούνται. Ακολουθούν τον παπά στη λιτανεία μπροστά στη σπηλιά του Οσίου. Μόλις χθες την ξεχορτάριασαν οι εργάτες της κοινότητας. Εδώ, μπροστά σε όλους, ο Κοινοτάρχης παραδίδει με σχετικό έγγραφο τα κλειδιά της Μονής στον αγιορείτη Μοναχό. Οι γριές έκλαιγαν. Ελλάδα, σ' αγαπώ ακόμα!...
Γαλλιτσιανό, Μάιος 1998.
Σε ένα άλλο ελληνόφωνο χωριό όπως το Γαλλιτσιανό,
|
